İK perspektifinden yönetici sirkülasyonu

Yönetici sirkülasyonu, çoğu zaman bireysel performans ya da “uyum” gerekçeleriyle açıklansa da, gerçekte kurumun insan kaynakları stratejisinin en net göstergelerinden biridir.

Sık değişen yöneticiler; yalnızca pozisyon boşluğu yaratmaz, aynı zamanda çalışan bağlılığı, performans yönetimi ve yetenek sürekliliği üzerinde doğrudan etki oluşturur.

İK açısından bakıldığında her yönetici değişimi; yeniden yapılanan ekipler, revize edilen hedefler ve sıfırdan kurulan güven ilişkileri anlamına gelir. Bu süreçler doğru yönetilmediğinde, çalışanlarda belirsizlik hissi artar, motivasyon düşer ve kuruma olan aidiyet zayıflar. Özellikle orta kademe yöneticiler ve kritik roller, bu dalgalanmalardan en fazla etkilenen gruplar olur.

Etkili bir insan kaynakları yaklaşımı, yönetici sirkülasyonunu reaktif bir sonuç olarak değil; önleyici bir süreç olarak ele alır. Doğru yetenek seçimi, gerçekçi beklenti yönetimi, güçlü onboarding süreçleri ve sürekli geri bildirim mekanizmaları, bu döngüyü kırmanın temel unsurlarıdır.

Sonuç olarak yönetici sirkülasyonu bir “değişim refleksi” değil, kurumun liderlik geliştirme ve yetenek yönetimi olgunluğunun aynasıdır. İstikrar, İK’nın stratejik aklıyla mümkün olur.

Tayfun PİRPİR