19. yüzyıl sonu Londra’sında pansiyon işletmecileri, sınırlı alanı verimli kullanmak için sıra dışı sistemler geliştirdi. Yazar George Orwell’in “Paris ve Londra’da Beş Parasız” kitabında da yer verdiği bu yöntemler, dönemin kent yaşamına dair ilginç bir kesit sunuyor. Pansiyonlar, müşterilerine ödedikleri ücrete göre farklı seçenekler sunuyordu. İpte Uyuma Sistemi “Two Penny Hangover” adıyla bilinen bu modelde, uzun bankların önüne gerilen ipe yaslanarak ayakta uyunuyordu. Yatmak mümkün değildi, böylece aynı salonda daha fazla misafir ağırlanabiliyordu. Beyazşapel bölgesindeki pansiyonlar bu sistemle öne çıkıyordu. Tabut Pansiyonu Bir üst seviye seçenek “Four Penny Coffin” olarak adlandırılıyordu. Kurtuluş Ordusu’nun Burne Sokağı’ndaki tesisinde uygulanan bu sistemde, misafirler tabut şeklinde ahşap kutularda sırtüstü yatabiliyordu. Üstü branda ile örtülüyordu. 1901 tarihli fotoğraflar bu düzeni belgeliyor. Bu uygulamalar, Viktorya dönemi Londra’sında kentleşmenin hızlandığı bir dönemde alan kullanımına getirilen pratik çözümler olarak tarihe geçti. Bugün kullanılmasa da, pansiyonculuk tarihinin en farklı örnekleri arasında gösteriliyor.
